woensdag 16 juli 2014

Dag 2 (woensdag 16 juli) Khotatsong


Vandaag was de eerste echte dag in Zuid-Afrika. Na een koude maar lange nacht, lekker ontbeten en klaar gemaakt voor een heftige dag. We zijn vandaag naar khothatsong geweest, dit is een home based care center die mensen verzorgt die geinfecteerd zijn met hiv/aids of andere medische hulp nodig hebben. Na 3 kwartier rijden kwamen we aan bij khothatsong, tijdens de weg erheen reden we door een township waar de huizen, of beter gezegd, krotjes die hutje mutje op elkaar stonden.
 Eenmaal aangekomen in khothatsong  werden we vriendelijk ontvangen door de werknemers plus de oudere vrouwen die hier hun dag altijd spenderen. Na de kennismaking zijn we gelijk sportief aan de gang gegaan met een heuse sessie ochtendgymnastiek. Hier werden de spieren warmgemaakt onder het gezang van “Marching in the light of God”. Na de sportactiviteit kregen de oudere vrouwen een lesje in het maken van loombandjes van de jongere vrouwen uit Nederland. Ze waren al aan het brijen bij aankomst dus het was uiteraard kinderlijk eenvoudig voor deze vrouwen en binnen no-time waren de gekste dingen in elkaar gefriemeld. Hierna werd de groep opgedeeld in vieren. Per groep werden er 2 patienten bezocht in de ochtend. Wij bezochten eerst een 15 jarig jongentje(Enock) die geinfecteerd was met het virus HIV.  Hij is geboren met het virus maar de symptomen kwamen nu naar boven. Hij zag er erg mager uit, had zweertjes rond z’n neus en mond en was erg aan het hoesten. Er werd een voedselpakket overhandigd waarbij werd uitgelegd waar elk product goed voor was. Er zat bijvoorbeeld een flespompoen (butternut) waarvan de pitten tegen wormen helpen in het lichaam, een citroen waarvan de schil met olijfolie gedronken moet worden dat helpt tegen infecties in het lichaam, fruit en andere producten die goede stoffen bezitten voor de verbetering van de gezondheid of herstel.
De volgende patiënt was een jonge vrouw van 21 jaar die ook HIV/aids positief is getest. De vrouw is besmet met het virus door geslachtgemeenschap maar durfde hier niet echt voor uit te komen omdat de grootmoeder erg christelijk was en de kleindochter dus geslachtgemeenschap heeft gehad voor het huwelijk. In de cultuur daar kan je verbannen worden door je familie waardoor je helemaal niks meer hebt. De symptomen die deze vrouw had waren van buitenaf heftiger om te zien, ze had allemaal kleine infecties op het gezicht en leed aan tbc. Ze had ook een dochter die misschien ook het virus meedraagt maar dit was nog niet zeker.
Na deze twee huisbezoeken zijn we teruggegaan naar khothatsong waar we gezamenlijk hebben geluncht en de verhalen hebben uitgedeeld. Na de lunch werd de groep in tweeën gedeeld en werden er nog 3 patienten bezocht.

We kwamen eerst bij een vrouw waarvan de man net was overleden. Normaal gaat deze vrouw naar khothatsong zelf maar door de cultuur moet de vrouw een jaar lang in rouw zijn en mag deze niet naar bepaalde plaatsen. Vandaar dat we bij haar langs gingen om haar te steunen en ons medeleven te tonen. Deze vrouw leed niet aan een ziekte maar khothatsong geeft meer dan alleen medische hulp, ze geven veel liefde aan mensen die het nodig hebben en kijken om naar hun naasten. Dit huisbezoek is hier een goed voorbeeld van. We hebben samen met deze vrouw gezongen in het , gelezen en gebeden. Ze vertelde ons dat dit haar erg raakte en noemde dit de kracht van God.

Hierna gingen we langs een man die ook niet Hiv/Aids positief was, maar verlamd was aan een kant van zijn lichaam. Hier hebben we een praatje gehouden met de man en ons medeleven laten zien. Dit deed hem goed en hij bedankte ons en gaf hem zijn zegen.
Bij het laatste huisbezoek bezochten we een huis waarvan twee dochters geinfecteerd waren met HIV. Ze waren 21 en 27 jaar maar leken een stuk jonger dan dat ze eruit zagen. Tijdens dit huisbezoek was er een ontspannen sfeer en werden veel grapjes heen en weer verteld. Bij deze meisjes waren er geen duidelijke symptomen, wel had een van de twee een abces in haar nek die eerst zo groot als een appel was maar nu al aardig was geslonken door de goede verzorging die geleverd is door de medewerkers van khothatsong. Na dit laatste bezoek keerde we terug naar khothatsong om afscheid te nemen en elkaar het beste te wensen.

Vandaag was een heftige maar indrukwekkende dag, tijdens zo’n dag besef je weer hoe goed we het eigenlijk hebben in Nederland en hoe de mensen hier in Zuid-afrika  tevreden zijn met een paar golfplaten en een tuintje. Morgen hopen we opnieuw een mooie dag te beleven als we meelopen met foster care. Tijdens deze dag hopen we de weeskinderen te vermaken en er samen een leuke dag van te maken.




dinsdag 15 juli 2014

Na een lange, maar voorspoedig verlopen, reis, met z'n veertienen (Eric komt twee dagen later),  zijn we veilig aangekomen in Zuid-Afrika. Na de eerste vlucht zijn we aangekomen op Dubai, daar moesten we nog een paar uurtjes wachten op de tweede, nog langere vlucht. Eenmaal aangekomen in Johannesburg werden we hartelijk ontvangen door een contactpersoon van De Verre Naasten. Deze verbond ons door naar onze chauffeur waarmee we de komende twee weken alle plekken zullen bezoeken die op onze planning staan. De chauffeur leerde ons meteen maar een woordje 'Afrikaans', want ja, wie weet zal je het nodig hebben. Gedurende de rit naar ons complex overspoelde hij ons met feitjes en weetjes over wat we allemaal om ons heen zagen. Althans, voor zover we dit konden verstaan. Afrikaans is namelijk niet de makkelijkste taal hoor!
Op het complex hebben we ons even rustig kunnen settelen en staat ons een barbecue te wachten. Morgen wacht ons een heftige en indrukwekkende dag, maar eerst genieten we even van het weer en elkaar. 

dinsdag 8 juli 2014

OP NAAR ZUID-AFRIKA



Maandag 14 juli vertrekken we met z'n 15'en richting Zuid-Afrika.
De laatste voorbereidingen worden getroffen en dan zijn we er helemaal klaar voor.
Via deze site hopen we jullie op de hoogte te houden van onze belevenissen en ervaringen.

Groet,
Anna Spoelstra, Jolanda Driebergen, Andrea Driebergen, Folyanne Antuma, Laura Vos, Sophie Boeringa, Linda Stuit, Rein Douma, Eric Jansen, Rick van Dijk, David van Milligen, Dianne Hensen, Lars Visser, Alix Stoel en Joanne Stoel


Braziliaanse hutspot, tranen en vertraging



Niet te geloven dat deze reis alweer voorbij is! Afgelopen maandag was de laatste dag met een actieve planning. Het idee was om te evangeliseren voor de wedstrijd Duitsland-Algerije. Op het laatste moment werden die plannen echter gewijzigd. De auto van onze contactpersoon was kapot waardoor hij niet kon komen. Ook waren er geen bijbeltjes meer om uit te delen en de enige folders die er nog waren, waren in het Portugees. De evangelisatieactie werd dus geannuleerd. In plaats daarvan hebben we nog een serie ballen afgeleverd bij een school.

Omdat maandag ook de één na laatste dag was, had men voor ons een ‘afscheidsdiner’ gepland. Dit was voor ons een mooie gelegenheid om de Brazilianen bekend te maken met de Nederlandse keuken. ’s Ochtends, voordat we naar de school gingen, hadden we samen met onze gastheer al boodschappen gedaan. Acht kilo aardappelen, acht kilo wortels en vier kilo uien… voor hutspot! Het koken ervan ging wat… moeizaam. Niemand van ons had erg veel ervaring met koken in grote hoeveelheden en de benodigde materialen waren ook niet allemaal voor handen. Maar heel veel gepruts en onsmakelijke taferelen later, hadden we toch echt een pan hutspot met tot pap gekookte aardappelen en net aan gare wortels
J. We hadden er zelfs een stukje gerookte worst bij, wat het natuurlijk helemaal afmaakte! Onze gastheer stond stilletjes toe te kijken en vond het volgens mij wel vermakelijk. Tot mijn verrassing vonden de Brazillianen ons eten nog lekker ook!

Na het eten was het tijd om afscheid te nemen van de meesten. Er was gelegenheid voor iedereen om even wat te zeggen en ze hadden een leuk presentje voor ons: een 'mate'. Dat is een speciale beker voor een typisch drankje (chimarrão) van deze staat in Brazilië. Het is bijzonder om te zien dat we in zo’n korte tijd zo’n hechte band hebben opgebouwd. Hier en daar moest een traantje worden weggepinkt. Stiekem vind ik het wel jammer dat we weer naar huis gaan. Ik heb hier echte vriendschappen opgebouwd en vanaf het moment dat we aankwamen heb ik mij hier altijd thuis gevoeld. Het is mooi om te merken dat we één zijn in Christus ongeacht de afstand, cultuur- en taalverschillen.

Inmiddels ben ik weer terug in Nederland, maar dat duurde wel even! Dinsdag rond 20:00 uur lokale tijd zou ons vliegtuig vertrekken. Maar al bij het inchecken hoorden we dat onze vlucht drie uur vertraging had. Rond middernacht vertrokken we alsnog. De vlucht ging voorspoedig en de tien uur vlogen voorbij! Rond 14:00 uur (lokale tijd) kwamen we aan in Lissabon voor onze overstap naar Amsterdam. Maar door onze vertraging misten we deze en de eerstvolgende vlucht vertrok pas rond 20.00 uur ’s avonds en had ook weer een uur vertraging… Uiteindelijk landden we om één uur ’s nachts in Amsterdam, al met al zijn we dus 26 uur onderweg geweest! Wat word je daar brak van… Nu nog een paar dagen vakantie om bij te komen en de vele indrukken te verwerken. Ik heb een fantastisch mooie tijd gehad in Brazilië! Ik hoop dat jullie via deze blog hebben meegenoten. God zegene jullie! Deus te Abençoe!

Voetbal, knuffelen en eten in Brazilië


Onze laatste week alweer… Afgelopen dagen waren weer boordevol indrukken. Donderdag gingen we op citytour door Porto Alegre. We reden rond met een toeristenbus, zo’n bus waar je ook bovenin kunt zitten voor het uitzicht. Jammer genoeg was het erg bewolkt en begon het snel en hard te regenen. Daarmee was de lol om bovenin te zitten er snel vanaf. Toch hebben we best veel kunnen zien. In Porto Alegre zijn de sporen uit de kolonisatie nog goed zichtbaar. Ook staan tussen de flats nog mooie gebouwen die Europees aandoen. Donderdagmiddag gingen we naar een kerkje in de wijk Guajuviras, dezelfde kerk als waar we afgelopen zondag waren. Nu bezochten we er een man die veel met kinderen uit de wijk werkt. Samen met de kinderen maakt hij speelgoed van afval, tegelijkertijd probeert hij hen over Jezus’ liefde te vertellen. Verkleed als clown voerde hij voor ons ook nog één van zijn toneelstukken op. Erg indrukwekkend! Die middag waren er vijf kinderen aanwezig, hen hebben we een bal gegeven. Daarnaast hebben we een paar extra ballen bij het project achtergelaten. ’s Avonds hadden we, hoe kan het ook anders, een Bijbelstudie. We gaan hier bijna elke avond naar de kerk :-). Deze keer was het gewoon in de kerk van onze gastheer Daniël Alvez en ging de Bijbelstudie over Gods voorzienigheid.


Vrijdag gingen we op pad om onze laatste ballen af te leveren. ’s Ochtends bezochten we hiervoor twee scholen. De eerste was een basisschool in een arme wijk in Canoas. Hier werden we onthaald alsof de we ‘Rolling Stones’ zelf waren. Iedereen wilde met ons op de foto, zelfs de kantinejuffrouwen. In de klas konden de kinderen vragen aan ons stellen. Ze waren vooral nieuwsgierig naar Nederland en onze mening over Brazilië en Brazilianen. Bij de tweede school ontmoetten we een klas met jongeren tot een jaar of 18. Hun vragen waren een stuk uitdagender; over de Nederlandse politiek, ons drugsbeleid en wat de media voor beeld schetst van Brazilië. Interessante vragen en het was erg leuk om zo kennis met elkaar te delen. Daarnaast was het voor dominee Daniël Alvez een mooie gelegenheid om de jongeren uit te nodigen voor de kerk!
Vrijdagmiddag waren we vrij en besloten we een potje te voetballen in de sporthal van de basis. Omdat het bijna de hele dag regende, dachten we slim te zijn en binnen te gaan voetballen. Helaas was het dak zo lek als een mandje…


Zaterdag stond weer in het teken van voetbal; het was de dag dat Brazilië zich moest bewijzen in de achtste finale. We zaten bij de dominee thuis, samen met wat jongeren. En wat was het spannend!! Natuurlijk moesten we wel voor Brazilië juichen, anders moesten we een ander onderdak zien te vinden :-). Brazilië won op het nippertje en de opluchting was groot. De invulling van de avond was uiteraard: een bijeenkomst in de kerk, nu met jongeren uit verschillende gemeentes in Porto Alegre en Canoas. De opkomst was een redelijk en het was erg leuk om met hen in gesprek te gaan. Goed om met elkaar te delen hoe het er kerkelijk aan toegaat in Nederland en in Brazilië.

Zondag gingen we samen met de jeugd van Canoas naar een kerkdienst in een andere stad. Dominee Daniël had hiervoor een bus gehuurd zodat we gezamenlijk konden reizen. Brazilianen zeggen over zichzelf dat ze van ‘voetbal, knuffelen en eten’ houden. We werden daarom weer warm onthaald en (hoe kan het ook anders) gingen na de kerkdienst samen eten. Onder het eten keken we naar de wedstrijd Nederland - Mexico. De Brazilianen juichten net zo hard (misschien nog wel harder) mee toen we op het laatste moment langs Mexico kwamen! Gelukkig zitten we nog in het toernooi… anders hadden we de laatste dagen waarschijnlijk vaak moeten horen dat Brazilië toch echt ‘beter’ is. Nu hopen dat de finale Nederland – Brazilië wordt…

In gesprek over Jezus met voetbalfans in Brazilië



Wat een gave vakantie is dit en wat maken we veel mee! Ook deze week zat weer vol bijzondere ervaringen. De week begon rustig; maandag speelden Nederland en Brazilië dus we hadden niet veel ingepland. ’s Middags aten we bij onze gastheer Louis. De Brazilianen houden van goed en uitgebreid middageten dus kregen we een typisch Braziliaanse lunch: rijst, bonen, kip en wat sla. Direct na de lunch keken we naar de wedstrijd Laranja (Nederland J) tegen Chili. Daarna gingen we direct door naar een stel uit de gemeente waar we met een groepje jongeren naar de wedstrijd Brazilië-Kameroen keken. Tijdens de wedstrijd waren er een paar mensen druk in de keuken bezig om allerlei gerechten te maken uit verschillende staten van Brazilië (het statensysteem lijkt wel op die van Amerika, maar omdat Brazilië zo groot is, zijn er veel verschillen tussen de staten en heerst er soms zelfs rivaliteit). Het was echt geweldig lekker en er was in overvloed… En dat allemaal speciaal voor ons!

Dinsdag stond een citytour door Porto Alegre op de planning. Op het laatste moment hoorden we dat we ook de voetballen moesten meenemen; voor een onverwachts bezoek langs een school voor gehandicapten. Dus volgens Braziliaanse planning
J gingen we daar eerst heen. Op de school werden we met open armen ontvangen en kregen we alle klassen te zien. We waren de eerste buitenlanders die deze organisatie bezochten en de directeur had zelfs een oranje stropdas om, al was dat niet speciaal voor ons. De organisatie heet Apae sapucaia do sul en geeft onderwijs, medische zorg, psychologische zorg en fysiotherapie aan gehandicapten van alle leeftijden. Eerlijk gezegd dacht ik van tevoren dat de school wel wat achtergesteld zou zijn in vergelijking met Nederland, maar dit viel alles mee! Ze hebben veel ruimte en goede middelen en zelfs een klein zwembad voor therapie. Het was erg mooi om te zien hoe blij de kinderen waren met de nieuwe voetballen! Toen ze even mochten spelen, lieten ze hun oude versleten bal snel links liggen.

Dinsdagavond bezochten we een kerkdienst/bijbelstudie. Het was even de vraag of onze tolk er ook bij kon zijn maar hij kwam op het laatste moment toch. Gelukkig maar, anders hadden we een goede preek gemist!

Woensdag was een bijzondere dag en hebben we geëvangeliseerd  tussen de voetbalfans in Porto Alegre; de wedstrijd Argentinië-Nigeria was daar. Van te voren was aangekondigd dat we geen donkere kleding aan mochten vanwege onze veiligheid. De vorige dag waren er namelijk ongeregeldheden geweest met Argentijnse supporters die massaal naar Porto Alegre waren gekomen. Voor de Argentijnen is dat namelijk redelijk dichtbij. Gelukkig heb ik van die onveiligheid weinig gemerkt, behalve dat wat aangeschoten fans met de dames op de foto's wilden. Het evangeliseren hield in dat we bijbeltjes, met het evangelie van Johannes, uitdeelden aan de supporters. En als de kans zich voordeed; een klein gesprekje aanknopen en iets over Jezus vertellen. Het was erg mooi om te doen. Helaas waren er erg veel Argentijnse supporters en die spreken alleen Spaans. Toch heb ik hier en daar wel wat kleine gesprekjes kunnen voeren. Ik vond het erg mooi om dit werk samen met medechristenen te doen. De medechristenen waren van een baptistengemeente en nodigden ons uit voor de kerkdienst ’s avonds. Daar zijn we ook heen geweest. Tot nu toe gaan we ongeveer elke dag naar een kerk voor een dienst of een bijbelstudie. Het is dus een zeer goed bestede vakantie!