OP NAAR ZUID-AFRIKA

Maandag 14 juli vertrekken we met z'n 15'en richting Zuid-Afrika.
De laatste voorbereidingen worden getroffen en dan zijn we er helemaal klaar voor.
Via deze site hopen we jullie op de hoogte te houden van onze belevenissen en ervaringen.

Groet,
Anna Spoelstra, Jolanda Driebergen, Andrea Driebergen, Folyanne Antuma, Laura Vos, Sophie Boeringa, Linda Stuit, Rein Douma, Eric Jansen, Rick van Dijk, David van Milligen, Dianne Hensen, Lars Visser, Alix Stoel en Joanne Stoel

Braziliaanse hutspot, tranen en vertraging

Niet te geloven dat deze reis alweer voorbij is! Afgelopen maandag was de laatste dag met een actieve planning. Het idee was om te evangeliseren voor de wedstrijd Duitsland-Algerije. Op het laatste moment werden die plannen echter gewijzigd. De auto van onze contactpersoon was kapot waardoor hij niet kon komen. Ook waren er geen bijbeltjes meer om uit te delen en de enige folders die er nog waren, waren in het Portugees. De evangelisatieactie werd dus geannuleerd. In plaats daarvan hebben we nog een serie ballen afgeleverd bij een school.

Omdat maandag ook de één na laatste dag was, had men voor ons een ‘afscheidsdiner’ gepland. Dit was voor ons een mooie gelegenheid om de Brazilianen bekend te maken met de Nederlandse keuken. ’s Ochtends, voordat we naar de school gingen, hadden we samen met onze gastheer al boodschappen gedaan. Acht kilo aardappelen, acht kilo wortels en vier kilo uien… voor hutspot! Het koken ervan ging wat… moeizaam. Niemand van ons had erg veel ervaring met koken in grote hoeveelheden en de benodigde materialen waren ook niet allemaal voor handen. Maar heel veel gepruts en onsmakelijke taferelen later, hadden we toch echt een pan hutspot met tot pap gekookte aardappelen en net aan gare wortels J. We hadden er zelfs een stukje gerookte worst bij, wat het natuurlijk helemaal afmaakte! Onze gastheer stond stilletjes toe te kijken en vond het volgens mij wel vermakelijk. Tot mijn verrassing vonden de Brazillianen ons eten nog lekker ook!

Na het eten was het tijd om afscheid te nemen van de meesten. Er was gelegenheid voor iedereen om even wat te zeggen en ze hadden een leuk presentje voor ons: een 'mate'. Dat is een speciale beker voor een typisch drankje (chimarrão) van deze staat in Brazilië. Het is bijzonder om te zien dat we in zo’n korte tijd zo’n hechte band hebben opgebouwd. Hier en daar moest een traantje worden weggepinkt. Stiekem vind ik het wel jammer dat we weer naar huis gaan. Ik heb hier echte vriendschappen opgebouwd en vanaf het moment dat we aankwamen heb ik mij hier altijd thuis gevoeld. Het is mooi om te merken dat we één zijn in Christus ongeacht de afstand, cultuur- en taalverschillen.

Inmiddels ben ik weer terug in Nederland, maar dat duurde wel even! Dinsdag rond 20:00 uur lokale tijd zou ons vliegtuig vertrekken. Maar al bij het inchecken hoorden we dat onze vlucht drie uur vertraging had. Rond middernacht vertrokken we alsnog. De vlucht ging voorspoedig en de tien uur vlogen voorbij! Rond 14:00 uur (lokale tijd) kwamen we aan in Lissabon voor onze overstap naar Amsterdam. Maar door onze vertraging misten we deze en de eerstvolgende vlucht vertrok pas rond 20.00 uur ’s avonds en had ook weer een uur vertraging… Uiteindelijk landden we om één uur ’s nachts in Amsterdam, al met al zijn we dus 26 uur onderweg geweest! Wat word je daar brak van… Nu nog een paar dagen vakantie om bij te komen en de vele indrukken te verwerken. Ik heb een fantastisch mooie tijd gehad in Brazilië! Ik hoop dat jullie via deze blog hebben meegenoten. God zegene jullie! Deus te Abençoe!

Voetbal, knuffelen en eten in Brazilië

Onze laatste week alweer… Afgelopen dagen waren weer boordevol indrukken. Donderdag gingen we op citytour door Porto Alegre. We reden rond met een toeristenbus, zo’n bus waar je ook bovenin kunt zitten voor het uitzicht. Jammer genoeg was het erg bewolkt en begon het snel en hard te regenen. Daarmee was de lol om bovenin te zitten er snel vanaf. Toch hebben we best veel kunnen zien. In Porto Alegre zijn de sporen uit de kolonisatie nog goed zichtbaar. Ook staan tussen de flats nog mooie gebouwen die Europees aandoen. Donderdagmiddag gingen we naar een kerkje in de wijk Guajuviras, dezelfde kerk als waar we afgelopen zondag waren. Nu bezochten we er een man die veel met kinderen uit de wijk werkt. Samen met de kinderen maakt hij speelgoed van afval, tegelijkertijd probeert hij hen over Jezus’ liefde te vertellen. Verkleed als clown voerde hij voor ons ook nog één van zijn toneelstukken op. Erg indrukwekkend! Die middag waren er vijf kinderen aanwezig, hen hebben we een bal gegeven. Daarnaast hebben we een paar extra ballen bij het project achtergelaten. ’s Avonds hadden we, hoe kan het ook anders, een Bijbelstudie. We gaan hier bijna elke avond naar de kerk :-). Deze keer was het gewoon in de kerk van onze gastheer Daniël Alvez en ging de Bijbelstudie over Gods voorzienigheid.

Vrijdag gingen we op pad om onze laatste ballen af te leveren. ’s Ochtends bezochten we hiervoor twee scholen. De eerste was een basisschool in een arme wijk in Canoas. Hier werden we onthaald alsof de we ‘Rolling Stones’ zelf waren. Iedereen wilde met ons op de foto, zelfs de kantinejuffrouwen. In de klas konden de kinderen vragen aan ons stellen. Ze waren vooral nieuwsgierig naar Nederland en onze mening over Brazilië en Brazilianen. Bij de tweede school ontmoetten we een klas met jongeren tot een jaar of 18. Hun vragen waren een stuk uitdagender; over de Nederlandse politiek, ons drugsbeleid en wat de media voor beeld schetst van Brazilië. Interessante vragen en het was erg leuk om zo kennis met elkaar te delen. Daarnaast was het voor dominee Daniël Alvez een mooie gelegenheid om de jongeren uit te nodigen voor de kerk!Vrijdagmiddag waren we vrij en besloten we een potje te voetballen in de sporthal van de basis. Omdat het bijna de hele dag regende, dachten we slim te zijn en binnen te gaan voetballen. Helaas was het dak zo lek als een mandje…

Zaterdag stond weer in het teken van voetbal; het was de dag dat Brazilië zich moest bewijzen in de achtste finale. We zaten bij de dominee thuis, samen met wat jongeren. En wat was het spannend!! Natuurlijk moesten we wel voor Brazilië juichen, anders moesten we een ander onderdak zien te vinden :-). Brazilië won op het nippertje en de opluchting was groot. De invulling van de avond was uiteraard: een bijeenkomst in de kerk, nu met jongeren uit verschillende gemeentes in Porto Alegre en Canoas. De opkomst was een redelijk en het was erg leuk om met hen in gesprek te gaan. Goed om met elkaar te delen hoe het er kerkelijk aan toegaat in Nederland en in Brazilië.

Zondag gingen we samen met de jeugd van Canoas naar een kerkdienst in een andere stad. Dominee Daniël had hiervoor een bus gehuurd zodat we gezamenlijk konden reizen. Brazilianen zeggen over zichzelf dat ze van ‘voetbal, knuffelen en eten’ houden. We werden daarom weer warm onthaald en (hoe kan het ook anders) gingen na de kerkdienst samen eten. Onder het eten keken we naar de wedstrijd Nederland - Mexico. De Brazilianen juichten net zo hard (misschien nog wel harder) mee toen we op het laatste moment langs Mexico kwamen! Gelukkig zitten we nog in het toernooi… anders hadden we de laatste dagen waarschijnlijk vaak moeten horen dat Brazilië toch echt ‘beter’ is. Nu hopen dat de finale Nederland – Brazilië wordt…

In gesprek over Jezus met voetbalfans in Brazilië

Wat een gave vakantie is dit en wat maken we veel mee! Ook deze week zat weer vol bijzondere ervaringen. De week begon rustig; maandag speelden Nederland en Brazilië dus we hadden niet veel ingepland. ’s Middags aten we bij onze gastheer Louis. De Brazilianen houden van goed en uitgebreid middageten dus kregen we een typisch Braziliaanse lunch: rijst, bonen, kip en wat sla. Direct na de lunch keken we naar de wedstrijd Laranja (Nederland J) tegen Chili. Daarna gingen we direct door naar een stel uit de gemeente waar we met een groepje jongeren naar de wedstrijd Brazilië-Kameroen keken. Tijdens de wedstrijd waren er een paar mensen druk in de keuken bezig om allerlei gerechten te maken uit verschillende staten van Brazilië (het statensysteem lijkt wel op die van Amerika, maar omdat Brazilië zo groot is, zijn er veel verschillen tussen de staten en heerst er soms zelfs rivaliteit). Het was echt geweldig lekker en er was in overvloed… En dat allemaal speciaal voor ons!

Dinsdag stond een citytour door Porto Alegre op de planning. Op het laatste moment hoorden we dat we ook de voetballen moesten meenemen; voor een onverwachts bezoek langs een school voor gehandicapten. Dus volgens Braziliaanse planning J gingen we daar eerst heen. Op de school werden we met open armen ontvangen en kregen we alle klassen te zien. We waren de eerste buitenlanders die deze organisatie bezochten en de directeur had zelfs een oranje stropdas om, al was dat niet speciaal voor ons. De organisatie heet Apae sapucaia do sul en geeft onderwijs, medische zorg, psychologische zorg en fysiotherapie aan gehandicapten van alle leeftijden. Eerlijk gezegd dacht ik van tevoren dat de school wel wat achtergesteld zou zijn in vergelijking met Nederland, maar dit viel alles mee! Ze hebben veel ruimte en goede middelen en zelfs een klein zwembad voor therapie. Het was erg mooi om te zien hoe blij de kinderen waren met de nieuwe voetballen! Toen ze even mochten spelen, lieten ze hun oude versleten bal snel links liggen.

Dinsdagavond bezochten we een kerkdienst/bijbelstudie. Het was even de vraag of onze tolk er ook bij kon zijn maar hij kwam op het laatste moment toch. Gelukkig maar, anders hadden we een goede preek gemist!

Woensdag was een bijzondere dag en hebben we geëvangeliseerd  tussen de voetbalfans in Porto Alegre; de wedstrijd Argentinië-Nigeria was daar. Van te voren was aangekondigd dat we geen donkere kleding aan mochten vanwege onze veiligheid. De vorige dag waren er namelijk ongeregeldheden geweest met Argentijnse supporters die massaal naar Porto Alegre waren gekomen. Voor de Argentijnen is dat namelijk redelijk dichtbij. Gelukkig heb ik van die onveiligheid weinig gemerkt, behalve dat wat aangeschoten fans met de dames op de foto's wilden. Het evangeliseren hield in dat we bijbeltjes, met het evangelie van Johannes, uitdeelden aan de supporters. En als de kans zich voordeed; een klein gesprekje aanknopen en iets over Jezus vertellen. Het was erg mooi om te doen. Helaas waren er erg veel Argentijnse supporters en die spreken alleen Spaans. Toch heb ik hier en daar wel wat kleine gesprekjes kunnen voeren. Ik vond het erg mooi om dit werk samen met medechristenen te doen. De medechristenen waren van een baptistengemeente en nodigden ons uit voor de kerkdienst ’s avonds. Daar zijn we ook heen geweest. Tot nu toe gaan we ongeveer elke dag naar een kerk voor een dienst of een bijbelstudie. Het is dus een zeer goed bestede vakantie!

Alweer een week onderweg!

'Times flies when you're having fun!'
We zitten alweer een week in dit prachtige land, hoog tijd voor een update, want we hebben alweer van alles ondernomen! Een van de hoogtepuntjes was toch wel de wedstrijd tussen Nederland en Australië in het stadion van Porto Algere. Wat een mooi feestje was dat! We konden helaas vanwege veiligheidsredenen vooraf niet evangeliseren, maar later in de week hadden we in een andere setting daar gelukkig wel mogelijkheden voor, maar daar zo meer over.


 We zijn ook nog uit eten geweest in een typisch Braziliaans restaurant waar ze met het hoofdgerecht (verschillende soorten vlees) aan tafel komen en je kan uitkiezen wat je wilt. Erg lekker en all-you-can-eat dus er was ook genoeg.


Op de heen en terug weg naar het stadion kwamen we ook langs een favela. Ondanks dat Porto Algere en omliggende steden redelijk goed zijn ontwikkeld zijn dus ook hier favela’s. Al zijn die niet zo groot als in Rio.

 Woensdagavond hebben we spontaan met Lukas en Daniël Alvez een bijbelstudie/talencursus gedaan. Dan merken hoe moeilijk de Nederlandse taal is. Ze hebben erg veel moeite met de ‘G’ en de ‘R’. Maar dat levert wel hilarische momenten op. Daarin tegen hebben wij ook moeite met het uitspreken van sommige woorden in het Portugees waar zij dan hartelijk om kunnen lachen. Maar de eerste woordjes beginnen te komen en dat kunnen de mensen die geen Engels wel waarderen. 


Donderdag was een toeristisch dagje. We zijn met een groep van de kerk naar een paar toeristische dorpjes geweest in de bergen: Gramado en Canela. Dit is een trekpleister voor de Brazilianen omdat dat dit dorpje erg Duits aandoet en dus anders is dan hun eigen bouwstijl. Daarnaast was het vandaag erg koud, een graadje of 10, dus ook de temperatuur deed Duits aan maar in de zon was het goed te doen. De foto’s kunnen net zo goed in een dorpje in alpen zijn genomen, tenminste er geen palmbomen tussen stonden.

Aan het eind van de middag zijn we naar een natuurpark gegaan met een mooie waterval. Dit was meer het beeld dat ik bij Brazilië had vergeleken bij de Duitse dorpjes. Hier zeggen de foto’s meer dan duizend woorden.


Zaterdagochtend hebben we een rondleiding gekregen van Louis (onze gastheer) over de basis. Hij is een piloot bij de Braziliaanse luchtmacht en vliegt een transportvliegtuig. Voor de mannen was dit natuurlijk erg interessant en er zijn dan ook veel foto’s genomen. Pastor Daniël gaat nog proberen of we nog bij de straaljagers kunnen kijken maar dat wordt dan op een andere dag.

’s Middags zijn we naar een project gegaan van Youth With a Mission (YWAM). Ze hebben heel een stuk land midden in de natuur, waar ze kinderen/jongeren opvangen die moeilijk op te voeden zijn of autisme hebben. Hier worden de kinderen onderwezen en leren ze Jezus kennen. Zo krijgen ze een kans in de maatschappij zodat ze niet in de drugwereld verzeild raken. Hier hebben we het eerste deel van de meegebrachte voetballen afgegeven. Ze waren er erg blij mee en we moesten ze ook gelijk uitproberen. Het was erg leuk om met de kinderen bezig te zijn.

Ons contactpersoon bij YWAM is Isaac, hij heeft al vaker opgetreden als tolk, en kan erg goed Engels. Hij heeft ons verteld dat zijn gemeente (in een andere stad bij Porto Alegre) wel kan evangeliseren rond het stadion en dat wij ook mee mogen. De eerst volgende wedstrijd is op zondag maar Daniël Avez had al een programma die dag. Waarschijnlijk gaan we dan volgende week woensdag mee evangeliseren rond het stadion. Dat is erg goed nieuws aangezien dat één van de doelen was van deze reis.


Zondag was de dag van de Heer en ook hier gaan ze naar de kerk. ’s Ochtends waren er bijbelklassen en de kerk werd opgedeeld in leeftijdscategorieën. In onze groep ging het over het consumisme, het constante verlangen om het nieuwste en beste te kopen. Dus dat is iets waar de christenen hier ook tegen aanlopen. Erg interessant en goed om stil te staan bij wat we met ons geld doen.

’s Middags gingen we naar een kleine kerk die nog maar een jaar geleden is opgericht. Deze kerk is opgericht vanuit Canoas en elke maand bezoeken ze de kerkdienst hier. Zo ook vandaag en wij gingen mee. Tijdens de dienst hebben we ook een Nederlands lied gezongen: Samen in de naam van Jezus. De preek was goed te volgen door onze tolk.

’s Avonds hadden we een kerkdienst in de kerk van Canoas. Pastor Daniël Alvez preekte over de Heilige Geest en het was te zien had hij er vol van was. Hij preekt met veel enthousiasme en pret oogjes. Maar hadden wel een tolk nodig om hem te verstaan. Ook in deze dienst hebben we ‘Samen in de naam van Jezus’ gezongen. Daniël Alvez had inmiddels een vertaling geregeld op de beamer zodat ze ook begrepen wat we zongen.

Inmiddels leren we ook al steeds meer woordjes Portugees. Zoals ‘Deus te abençoe’ dit betekend 'God bless you' een mooie zin om deze blog mee af te sluiten! Kijk voor de foto's op de Facebook van DVN-J/ De Verre Naasten!

Off we go!

Inmiddels zijn we veilig aangekomen in Brasil. Maar wat was het ver! Vanochtend (het is hier 23:00 nu ik dit schrijf) verzamelden we om 4:00 uur op Schiphol. Het inchecken van de bagage af geen problemen ook niet de 2 extra tassen met de ongeveer 100 voetballen. Van Schiphol ging het om 6 uur naar Lissabon. Daar overstappen, na 2 uur wachttijd, op de laatste etappe naar Porto Alegre. Deze vlucht vertrok om 10:00 uur (plaatselijke tijd) en we kwamen om rond 18:00 uur (plaatselijke tijd) aan in Porto Alegre. Het tijdverschil is 5:00 uur vroeg dan Nederland. De vlucht duurde ongeveer 10 uur. Er was onderweg genoeg tijd om elkaar wat beter te leren kennen.


Rond 20:00 lokale tijd kwamen we aan in Brazilië waar we werden opgewacht door een groep mensen uit de kerk van Daniël Alves (niet de voetballer van het Braziliaanse elftal). Na het geld wisselen, pinnen en een korte kennismaking werden we verdeeld over 2 auto's en zijn we de stad ingereden naar de ingang van de luchtmachtbasis. Vanaf daar werden we opgesplitst over 2 gastgezinnen. Pieter en Rein naar het huis van Eduardo en Alma, Gosse en Lennart naar een huis op de basis. Na een hapje eten, voor Pieter en Rein echt Braziliaans voer en voor de rest pizza, zijn we naar bed gegaan.


Dinsdag stond een toerusting en evangelisatie op het vliegveld op het programma maar dat ging niet door. Daniël Alvez (de predikant) heeft geen toestemming gekregen van de luchtmacht. Het zou niet veilig genoeg zijn. Daarom was vandaag een rustdag ingepland en zijn we naar een shopping mall geweest. 's Middag hebben we samen een paar jongeren bij Daniël Alvez de wedstrijd Brazilië – Mexico gezien. Hierin blijkt ook het temperament van de Brazilianen bij elke kans liepen de emoties verder op. De wedstrijd eindigde uiteindelijk in een gelijkspel.

Na de wedstrijd hebben we de plannen voor de komende week verder doorgenomen. Er werd flink gediscussieerd in het Portugees en op een gegeven moment zegt de tolk als verklaring: “It’s Brazilian planning, it’s called improvisation.” Het programma gaat er iets anders uitzien aangezien we niet meer op het vliegveld kunnen evangeliseren. In plaats daarvan kunnen we meer dingen bezoeken zoals een opvanghuis voor gehandicapte kinderen, een olieraffinaderij, de stad, de bergen en een soort school voor probleem kinderen. Een mooi gevarieerd programma waar we veel zin in hebben!

 

Op naar Brazilië!

De Verre Naasten organiseert tijdens het WK voetbal van 2014 een jongerenreis naar Brazilië. Van 16 juni tot 2 juli 2014 trekken vijf deelnemers op met lokale jongeren van een Braziliaanse partnerkerk. Met als insteek: ervaren hoe deze jongeren en hun kerk mensen in de omgeving bereiken met het evangelie.

De vijf deelnemers van de reis verblijven bij gastgezinnen van de Presbyteriaanse Kerk van Brazilië (IPB) en gaan samen met jongeren uit de kerk evangeliseren in gevangenissen, op straat en bij de voetbalactiviteiten. Ook bezoeken ze de wedstrijd Nederland- Australië om de voetbalsfeer te proeven. Naast serieuze bezigheden is er ook de tijd om de natuur en cultuur van Brazilië te ontdekken. Namens het kindcentrum 'Kompas' uit Steenwijk nemen ze ook 100 gesponsorde voetballen mee, die via een schoenenpoetsactie door de kinderen bij elkaar zijn gespaard.

Ander geluid
De reis is door de IPB zelf aangevraagd. De kerk wil namelijk tijdens het WK, als alle aandacht in Brazilië uitgaat naar voetbal, aandacht vragen voor een ander geluid; het evangelie. Dominee Daniel Alvez van de IPB: “het doel is dat de verschillende jongeren zoveel mogelijk met elkaar omgaan en hun geloof delen, maar ook het land Brazilië leren kennen. De reis zal voor veel ervaringen zorgen en een kijkje geven in de leef- en werkomstandigheden van de kerkleden.”

Volg hun belevenissen via deze blog en support hen met leuke berichten tijdens de reis!